Weblog van Mariwan Kanie

The roots of Breivik's ideology: where does the romantic male warrior ideal come from today? Mattias Gardell, 1 August 2011

2011-08-02T14:39:00.001+02:00

This is a very good article on the Breivik's world.

Breivik should be understood as an ideologue driven by reasons and not just as a psychological case. A careful reading of his 2083 manifesto reveals four distinct influences we need to understand: contemporary Islamophobic ideologies, cultural conservative/neo-Confederate traditions, elements of modern White Power thinking, and anti-feminist thought

http://www.opendemocracy.net/mattias-gardell/roots-of-breiviks-ideology-where-does-romantic-male-warrior-ideal-come-from-today?utm_source=feedblitz&utm_medium=FeedBlitzEmail&utm_content=201210&utm_campaign=Nightly_2011-08-02%2005%3a30

Mass protest for freedom and social justice in Iraqi Kurdistan

2011-06-13T10:42:00.001+02:00

Public Meeting:
Date and time – Wed 15 June, 7pm to 9pm
Venue – House of Commons, Committee Room 21
London, UK

"On the anniversary of the murder Kurdish journalist Sardasht Osman,
Freedom Umbrella is holding a public meeting in the House of Commons.
The meeting will discuss press freedom, as well as the current attacks
on the right to demonstrate in Kurdistan.

Hosted by: John McDonnell, Member of UK Parliament
Speakers:
• Houzan Mahmoud: Freedom Umbrella, Kurdish Action Group
• Dashty Jamal: International Federation of Iraqi Refugees
• Ute Miche: Member of European Parliament- Green Party
• Dr Mariwan Kanie: Lecturer at the University of Amsterdam
• Glenroy Watson: Secretary of the RMT's Black & Ethnic committee on
London Underground

Read further: http://kurdistantribune.com/2011/mass-protest-for-freedom-social-justice-iraqi-kurdistan/

Bureau Buitenland: zondag 3 april

2011-04-03T18:52:00.001+02:00

Mariwan Kanie vertelt in Bureau Buitenland wat de Arabische kranten
schrijven over de houding van Assad en de houding van het westen in
Libie.

Bureau Buitenland 3 april tussen 19.00 en 20.00 uur op radio 1. De
audio is circa een uur na de uitzending te podcasten.

Meer over de uitzending van 3 april:
http://weblogs.vpro.nl/villavpro/2011/03/31/bureau-buitenand-zondag-3-april/

Art of resistance

2011-04-03T18:50:00.001+02:00

Eutopia in Kriterion op Zondag 3 April 15:00u

Eutopia Media Education en Art of Resistance toont vele fragmenten van
speelfilms, clips en muziek uit het Midden-Oosten, die al jarenlang
het politiek systeem, corruptie en andere misstanden op de hak nemen.
Nagesprek volgt met politicoloog Mariwan Kanie.

De Arabische revoltes: democratie, islam, of post-islamisme?

2011-02-09T15:31:00.001+01:00

De NWO-onderzoeksgroep The Sacred and the Secular en het Politieke en sociale filosofie debatplatform Current Affairs van de UvA organiseren:

De Arabische revoltes: democratie, islam, of post-islamisme?

Donderdag 10 februari, 15-17.00 uur, zaal D0.09 OMHP

De Arabische wereld ondergaat een ongekende golf van politieke protesten, waardoor president Ben Ali van Tunesië ten val is gekomen, president Mubarak van Egypte wankelt, en diverse andere staatshoofden gedwongen zijn snelle hervormingen te beloven. Sommigen vergelijken deze protesten al met de acties die in 1989 het einde van het communistische Oostblok inluidden; bij anderen overheerst de angst dat het ontstane machtsvacuüm snel zal worden opgevuld door radicale islamisten.

Hoog tijd dus voor een nuchtere discussie over onderliggende tendensen in de regio en verborgen aannames in de berichtgeving. Staat Egypte inderdaad een herhaling van de Iraanse islamitische revolutie te wachten? Opvallend is het seculiere en niet-ideologische karakter van de demonstraties: anders dan bij eerdere revoltes speelt de Islam nauwelijks een rol van betekenis. Eveneens opvallend zijn de liberale waarden, zoals persvrijheid en burgerrechten, die door de demonstranten worden uitgedragen, ook al zijn die geenszins simpelweg pro-Westers te noemen. Die nieuwe kenmerken plaatsen ons voor problemen als we vasthouden aan traditionele interpretatiekaders die secularisme tegenover politieke Islam plaatsen, en westers liberalisme tegenover Arabische dictaturen, of die nu seculier of religieus van aard zijn. Is de Arabische wereld inderdaad in een post-islamistische fase beland, zoals enkele vooraanstaande analisten betogen?

Over deze en andere vragen gaan de volgende sprekers na een korte inleiding in discussie:

Dr. Mariwan Kanie: Protest in het post-islamistische tijdperk.

(Journalist, MA-programma Islam in de moderne wereld)

Dr. Michiel Leezenberg: Postliberalisme, postsecularisme en

postislamisme.

(Afdeling Wijsbegeerte/ MA-programma Islam in de moderne wereld)

Dr. Robbert Woltering: De Arabische revolte en de lege huls van het

Westerse democratie-discours. (UD Arabische taal en cultuur/ MA-

programma Midden Oosten)

Dr. Robert Soeterik: De revolte die een revolutie zou moeten worden.

(antropoloog, verbonden aan Middle East Research Associates (MERA) te Amsterdam

Dr. Yolande Jansen, voorzitter. (Afdeling wijsbegeerte, NWO postdoc Secularisme en Islam.)

VPRO radio 30 januari

2011-01-29T11:10:00.001+01:00

Mariwan Kanie neemt bij de VPRO radio de Arabische kranten door: wat
schrijven zij over de onrust in de Arabische wereld?
Bureau Buitenland op 30 januari tussen 19.00 en 20.00 uur op Radio 1.

http://weblogs.vpro.nl/villavpro/2011/01/28/bureau-buitenland-30-januari/

Press Now: journalist movement successful

2011-01-16T11:06:00.003+01:00

From PressNow.org, January 13th 2010

Iraqi journalists from the Awene escape prosceution - journalist movement successful
Under international and national pressure, the Kurdistan Democratic Party (KDP) – the party of President Massuad Barzani, of the Kurdish autonomous region in Iraq – dropped the lawsuit against opinion writers Aras Fatah and Mariwan Kanie. "The KDP is far too great to be dealing with such minor controversies," said Barzani's press secretary. Aras Fatah and Mariwan Kanie responded sceptically. In a statement they called the excuse "of a low level" and "extremely unprofessional" nature.

Successful counter-action from local journalists
The charges against Fatah and Kanie led to a movement of local journalists, intellectuals and human rights organizations in favour of Fatah and Kanie. Awene published the challenged article again, now signed by over 150 activists. International organizations expressed concern as well. The action has been successful: the charges against Fatah and Kawie have been dropped. The campaign, however, continues.

Successful counter-action from local journalists
The charges against Fatah and Kanie led to a movement of local journalists, intellectuals and human rights organizations in favour of Fatah and Kanie. Awene published the challenged article again, now signed by over 150 activists. International organizations expressed concern as well. The action has been successful: the charges against Fatah and Kawie have been dropped. The campaign, however, continues. The same institutions that supported the movement for the two authors are launching a campaign focused on withdrawing all open cases against journalists. "We request that the KDP and president of the region withdraw all their lawsuits and end these abnormal and non-democratic system," write Aras Fatah and Mariwan Kanie on sbeiy.com in their statement.

35 cases against Awene
Awene, one of the three independent newspapers in Iraqi Kurdistan, has been a reliable partner of Press Now since 2006. Awene's chief editor, Shwan Mohammed, had to pay a bail of $ 1300 to avoid being jailed for the opinion piece. There are currently 35 cases against Awene. If all require penalties to be paid, Awene will have no choice but to close down. The fact that KDP judged approved earlier fines means the outlook is bleak. Asos Hardi, the owner of the Awene holding, has asked international NGO's to keep the pressure on the Kurdish authorities to not limit the freedom of speech in Kurdistan: "What KPD does not want is to loose the sympathy of Europe."

Kurdish Press Freedom
Iraqi Kurdistan is still considered one of the regions with the most press freedom in the Middle East. The situation threatens to deteriorate rapidly, however. Shortly after Barzani's speech the KDP began lawsuits against Kurdish independent media. Kurdistan passed a new press law in 2008. This law prohibits prosecution based on an opinion piece. The law was signed by the same Barzani who now threatens the independent media with fine after fine. In order to continue imposing restrictions on independent media he is relying on the use of obsolete laws from the days of Saddam Hussein.

This article was published on the website of Press Now.

The KDP has withdrawn it's lawsuit against Aras Fatah and Mariwan Kanie.

2011-01-08T11:46:00.001+01:00

Campaign launched to support withdrawal of outstanding lawsuits against free media

By KurdishMedia.com

The Kurdistan Democratic Party, led by Massuad Barzani, has withdrawn its lawsuit against both writers Aras Fatah and Mariwan Kanie, according to Khabat newspaper on Friday, the 7th January 2011. "The KDP is much greater than that occupying itself with these insignificant polemics," Barzani's press secretary stated in the KDP's organ Khabat (aka: Xebat) on Friday.

It was declared by Faysal Dabagh, Massuad Barzani's press adviser, on Friday that only yesterday, i.e. Thursday, Barzani was made aware of the lawsuit. The statement by Dabagh did not explain whether Barzani had been made aware of the other lawsuits which are still outstanding against free media and writers and whether the KDP regard these as "insignificant polemics" too – as claimed.

In a statement which has been posted in Kurdish by Sbeiy.com, both writers replied Barzani's press secretary's statement. Aras Fatah and Mariwan Kanie have declared in their statement: the explanation and excuse, which is given by Dabagh, is at a very low level and extremely unprofessional. Instead of admitting that the KDP made a mistake and that the president of the KRG wishes to rectify it; his press secretary states in a patronising manner that the KDP is much greater than occupying itself with these insignificant polemics.

We request from the KDP and president of the region to withdrew all their lawsuits and end this abnormal and non-democratic circumstances which has been created, the writers Aras Fatah and Mariwan Kanie elaborated in their sbeiy.com statement.

The withdrawal of the KDP lawsuit against the two writers triggered launching a campaign to withdraw all the outstanding lawsuits. To sign the campaign, please send your support to this email, which is posted by Hawlati website on Friday:

kampininuseran@gmail.com

To view the launch of the campaign in Kurdish visit Hawlati website at:

http://83.169.12.202/K_Direje.aspx?Jimare=2509&Besh=Hewal&Cor=1

The statement in Kurdish by both writers Aras Fatah and Mariwan Kanie is given by sbeiy.com:

http://sbeiy.com/ku/newsdetail.aspx?id=32879&cat=1&title=

Faysal Dabagh's statement in Sbeiy.com:

http://www.sbeiy.com/ku/newsdetail.aspx?id=32874&cat=1

Barzani's press secretary statement in the KDP's organ, Khabat:

http://xebat.net/attachment/PDF/1_25244_3938.pdf

KurdishMedia.com
07/01/2011 00:00:00

Artikel in Trouw

2011-01-07T11:02:00.001+01:00

In Trouw vandaag 7 januari 2010.
Het artikel "What did the Kurdistan Regional President say?" op basis waarvan ik aangeklaagd ben is op deze weblog hier te lezen.

Protest in Darbandikhan for Mariwan Kanie and Aras Fatah

2011-01-06T08:58:00.001+01:00

Demonstration January 5th in Darbandikhan. Text: "We are all Mariwan and Aras".

by hama sur darbandexan

Reporters without Borders

2011-01-06T00:26:00.005+01:00

"Reporters Without Borders voices its support for a demonstration being organized today in Darbandikhan, 65 km southeast of Sulaymaniyah, to defend two newspaper columnists and academics who are being sued by the ruling Kurdistan Democratic Party (KDP) and, in general, to defend media freedom and free expression in Iraq’s autonomous Kurdish region."

The two Kurdish academics, Marwan Wrya Qani and Aras Fatah, are being prosecuted over the column they wrote jointly for the 8 June 2010 issue of the independent newspaper Awene entitled “What did the Kurdistan regional president say?”

Read further with lots of information in this document:
Iraq Demonstration in Support of Media 05-01-2011,39217(2)

Support Free Speech in Kurdistan

2011-01-05T19:21:00.001+01:00

Kurdishaspect.com – By Asos Hardi

Dear Sir/ Madam

As you may know, during the past year Kurdistan Democrat Party (KDP) has filed many lawsuits against free press and independent writers who wrote criticizing articles about KDP's leader Masud Barzani (president of the Region) and his family members who occupy high positions in Kurdistan Regional Government.

These cases are bypassing the press law adopted by Kurdistan Parliament and signed by Barzani himself. Another important point is: the majority of these lawsuits are made against opinion articles and not news articles.
The last one was against two well known Kurdish writers who live in Europe, Aras Fatah and Mariwan Kanie. They wrote an article in Awene (June 8th, 2010) under the headline: "What Did the Kurdistan Regional President Say?".

As a response to these lawsuits a group of media outlets and civil society organizations republished the article in Kurdish, Arabic and English and more than 200 writers, intellectuals and activists signed the article to be "Theirs" and distributed with Awene newspaper yesterday (January 4th, 2010). The main goal of this mutual publication is not only to support these two writers (as mentioned in the publication), but to express solidarity with all writers who have been under pressure during 2010.

Dear friends,

In this hard time of freedom of speech in Kurdistan, we need your help and support.

Please support freedom of speech in any way you can.

Kind regards
Asos Hardi
General Director
Awene for Press and Publishing

What did the Kurdistan Regional President say?

2011-01-05T18:28:00.003+01:00

This article was published in the Kurdish newspaper Awene on June 8th, 2010. The KDP filed a lawsuits against the authors Mariwan Kanie and Aras Fatah.

What did the Kurdistan Regional President say?
Words are responded to by words

Kurdishaspect.com

When the Regional President delivers a speech, it is not a necessary
condition that we must all listen to him, but when he threatens we
have to listen seriously. The Regional President of the Kurdistan
Region is not an ordinary man in the structure of power for us to
ignore his speech. The Regional President's anger is not comparable to
that of Kurdistan Democratic Party's heads of branches, the politburo,
or members of the high committee. If anyone looks into the political
system in Kurdistan they will find that it is a presidential system
where the Regional President's authority is great and widespread. It
can impede the parliament's power. Without returning to the parliament
the Regional President can declare the state of emergency and impose
it. He can even amnesty the criminals and erase their offences. The
Regional President is the head of the armed forces and the head of his
party. He is virtually the number one person in all the important
organs of security in the region, at least in the territory controlled
by his own party. These capacities are organised in a manner where
there are no mechanisms or tools to monitor his power and make him
accountable.

In his latest appearance in Kurdistan Region's Parliament, the
Regional President delivered a menacing speech that forces us to
calmly consider its political connotations and implications. In our
opinion the President's speech in parliament was such that our society
must study it and understand its hidden meanings. Not only this, our
community must hear the unsaid words that were implied by what he
said. If anyone understands political language, they can figure out
that there are un-uttered sentences behind each sentence. Sometimes
what has been implied is much more dangerous and important that what
has been said.

The Regional President inside the Parliament

First of all, let's start with the Regional President's visit to
parliament. When the Regional President saw that there were no
journalists in the parliament, he did not ask: Where are the
journalists who are supposed to deliver my speech to my people? As if
he did not want or he did not consider it important that the
journalists cover the news of his visit and make public his speech to
the mass media and public opinion without going through any filters.
On the other hand, at the end of his speech the Regional President
immediately left the Parliament and did not give an opportunity to his
nation's representatives to discuss his views, or at least to provide
feedback on his speech. The Regional President's behavior inside the
Parliament gave the impression that so long as %70 of Kurdistan's
people have voted for him there is no need to listen to the views and
opinions of the Parliament members who are the real representatives
of the Kurdish people, or at least to listen to the other % 30 of the
people who did not vote for him.

In his speech the Regional president insisted and called on the
supremacy of law and said: "No one should be above the law". Meanwhile
the Regional President himself contradicted his own words in two ways.
On the one hand, he did not say anything about the prevention of
journalists from attending the Parliament during his speech, which is
a direct and sheer violation of the journalists' and people's rights.
On the other hand, he did not give the MPs a chance to have a short
conversation with him. The Regional President turned the people's
representative inside the Parliament into a silent audience. This is a
grave threat that the whole society should resist: the danger of an
authoritative person who talks about the supremacy of law on the one
hand and on the other he disrespects that law before anyone else.

Whom did the Regional President threaten?

The Regional President's speech in the Parliament was intimidating for
three reasons. First of all, it was an attack on freedom per se.
Secondly, it was an attack on free media and free press in Kurdistan.
Thirdly, it was accusing the Change Movement (Goran) of sabotage even
though the Regional President did not directly name this political
movement. Here we have nothing to say in relation to the KDP and its
leader's relationship with the Change Movement. What is important to
us is the Regional President's threat on liberty and free press. In
fact, we rarely find a President of any country attack the liberty and
freedom of press so openly as the KRG President. In his speech he
clearly attacked these two aspects and said: "What is now done in the
name of freedom is not freedom", it is only "chaos". He did not merely
stick to this but he went on to create an imaginary enemy for our
community and "humanity!!!" He accused the free media and openly said:
"They are about to spoil the conditions of Kurdism and humanity".
According to him what is now practiced in Kurdistan in not freedom but
"misuse of the free condition that is now available". Following this
he concluded by "frankly" saying: "This should not be tolerated
anymore".

The Regional President's words are crystal clear for the ordinary
reader. They are a direct threat to liberty and freedom of press. Our
fear is that the Regional President's excuses for his attack on
liberty and free media are the same excuses that have been used by
despotic and tyrant leaders who have used them against freedom
throughout history.

Most dictatorships have repeatedly used similar excuses. Using a
similar logic they have equated freedom with chaos and regarded
freedom as a threat to the ethics of society and supposedly to
national security. From this point of view, Kurdistan's Regional
President is not the only person who has this attitude towards liberty
and for sure he will not be the last one. Any political system that
fears liberty has used such words and will carry on using them. The
catastrophe is that the Regional President is the leader of a nation
that struggled for freedom for a century. Countless numbers of people
have scarified themselves for the sake of freedom. It is, therefore,
frustrating and disappointing to see the Regional President of such a
nation simply and outrageously attack liberty and free media, talk
about the threats of these on his nation's political experience, and
recklessly equate them with chaos. Contrary to what the Regional
President says, we believe that what has led to chaos in Kurdistan is
not a widespread freedom of the society and free press, but the
absolute freedom enjoyed by a small group of political elite, who are
above all legal and ethical measures, and lead this country according
to their self-interests. This small elite deem unlimited freedom for
themselves and they dream of silencing the society. If anyone hears
the Regional President's address without knowledge of the situation in
Kurdistan, they will have the vision that Kurdistan is full of free
media and irresponsible journalists who are an adversary to their
nation's experience. They will imagine a media that unjustly
instigates the public opinion against the authorities, twists the
facts, and shows a false image of life in Kurdistan. On the other
hand, this creates a sense that the authorities are a victim of this
media and have no channels of their own to defend themselves. Anyone
who has little knowledge of Kurdistan will have a totally different
image of the conditions of free media to that outlined by the Regional
President of Kurdistan.

The fact is that % 90 of Kurdistan's media is directly or indirectly
under the control of the two main parties and is prudently conducted
by them. The free media, on the other hand, is very small. Its human
and financial capacities are limited. In fact it does not exceed two
weekly papers, a radio station and a small number of magazines. The
political media has thousands of staff, several satellites channels,
tens of local TV stations, hundreds of radios, newspapers, magazines
and electronic websites. Millions out of the public budget is
unlawfully spent for this empire of political media, and a huge number
of obedient media workers are working to present the image favoured by
the authorities as the truth. It is quite bewildering how the Regional
President does not see this unattractive picture of his country. He
never asks himself why these two independent weekly papers and a
handful of magazines and radio stations are more effective and have
more audiences as compared to the empire of media conducted by the
authorities. Kurdish people trust this free media not because they
like false news and lies, quite the contrary, because they believe
that this small media sheds light on the issues that are directly
related to their lives, and reflects the sorrows and true problems of
the society. Even worse, the Regional President jumps over another
tragic fact when he fails to see that throughout the years following
the 1991 uprising, it has been free media that has been prosecuted on
daily basis not the big army of corruption, the same corruption that
our friends and foes are talking about while the party affiliated
media keeps silent about it.

Who deformed the Kurdish Personality?

In another section of his speech, the Regional President shed light on
the distortion of the 'Kurdish personality' and said: "Honorables!
Reconstructing an apartment is easy while the rebuilding of
personality is quite difficult. The unfair distortion of the Kurdish
personality is a crime committed against a nation". We agree that
reconstructing an apartment is easy while rebuilding a personality is
quite difficult. We also agree that destruction of a personality is an
offence committed first against the person and secondly against his
nation. But let's ask ourselves, is the Kurdish personality really
destroyed? If we regard this thesis as true, then we have to ask
ourselves who has "really destroyed and distorted the Kurdish people's
personality"? Who has devastated the image of Kurdish personality in
itself? Who has 'disarrayed' the Kurdish person's image of himself?
Who has muddled the condition of Kurdism? Who "attacks the people's
rights without reason, and does not grant the people to defend
themselves according to the law"?

First of all, the building of personality is not done in a day or two;
it is a long and ongoing historical process. Likewise degrading and
distorting individuals' personalities is the product of implementing a
frustrating and humiliating policy of disregard for human beings. It
is the result of not treating an individual as a person who has a will
of his own, who has rights and deserves respect. This person is
frightened and does not dare to ask questions. He does not dare to
name things what they are be they true or false. He has been prevented
from seeing what world he lives in and how it is conducted. He has
been prevented from feeling that he belongs to a country that respects
his dignity and personality, a country that treats him justly and
gives him the opportunity to realize some of his dreams and hopes. Now
we want ask: Who is responsible for the occurrence of these conditions
after the uprising? Who has made our people hopeless? Are the Kurdish
intellectuals and the small number of independent magazines and
newspapers which have come to existence in the last decade responsible
for this or the irresponsible policy of the political parties which is
full of hypocrisy, hatred, insult and violence constituting our
political , cultural and social life. It is the free media and
intellectuals that have distorted and degraded the personality of our
individuals or this model of authority that works on diminishing human
beings and not treating them equally?

Furthermore, whose personality has really been distorted? It is that
segment of our society who spares no opportunity to speak out and
reject the injustice, unfairness and misuse of power or those who say
'yes sir' to the parties and authorities and have nothing to say or do
except agreeing? Are the personalities of those who peacefully take to
the streets and raise their voices to end the culture of silencing,
threatening and killing of journalists distorted or those who are
silent about all these important events in their country?

The Regional President should have been proud of the fact that a large
part of our society has the will, power and awareness to stand against
the injustice and to ask for further liberty, rights, and respect. He
should have been aware that freedom cannot be divided and that
responsibility is a stance that forever remains in the living
conscience.

The Regional President should have known that it was this culture of
resistance which saved our nation from extinction, not subjugation and
irresponsiveness against oppression. This new culture of resistance
that we see in Kurdistan is the continuation of a long history of
political resistance through which our people protected their own
humanity. In our opinion, one of the main pillars of Kurdish
personality is embodied in the culture of resistance not in the
subjugation to authority, even if the people in authority are Kurds.

Respectable Regional President! What you now observe in Kurdistan and
deem negative, is not the distortion of the Kurdish personality, but
it is a conscious defense of this personality. It is the emergence of
this personality, its activation in history, and its taking
responsibility for the surrounding world. Respectable Regional
President! What you see now in Kurdistan is not the distortion of the
Kurdish personality but, on contrary, it is an effort to prevent the
distortion of this personality and saving it from surrendering to the
wills of authorities or similar models of unjust governing. The
protesting voices today are a civilised reemergence of the culture of
resistance in our bloody history; this culture does not let the
Kurdish personality to be wounded anymore. It does not allow politics
to generate right-less, disrespected and wounded personalities
anymore. The Regional President should have already regarded himself
as the Regional President of this active section of our society. This
section is the true continuation of the free will which throughout a
century has moved our people towards struggle, resistance and
revolution. He should not have regarded this active part of our
society as troublemakers, saboteurs, and outlaws.

Who has defaced this region's experience?

In another section of his speech, the Regional President talked about
the perils of distorting the image of Kurdistan's political experience
in the world. He said: "Our country is free and we have our own
experience of self-government and administration. Today we have our
own country, ourselves, and our personality. Therefore what is the
benefit of distorting our own experience and projecting the wrong
image of the Kurdistan Region and the Kurdish personality to the
world?" Firstly, we would quickly like to remind the Regional
President that even though it is true that our country is now free
from the Baath Regime, this freedom in its general sense is facing a
big threat today. There are daily violations against journalists and
critics to the level of illegal arrest and murder. People are
threatened on daily basis and their primary rights are only
conditionally accepted. Those who do not sell themselves or surrender
to the party not only their freedom is not protected but also their
entire social life and livelihood is under threat. There is widespread
injustice in terms of the distribution of the region's revenues and
incomes.

The Regional President should know that there is a substantial
difference between the act of criticism and the act of distortion.
Kurdish self-criticism is not the same as the Kurdish enemies'
criticism. Kurdish self-criticism is the result of a social and
political concern that all active societies contain within themselves.
This self-criticism is to prevent abuse of power and exploitation and
also to find suitable solutions for the problems that the society
suffers from. The writers' and journalists' critiques are a part and
parcel of the Kurdish people's concern for their society. The roles
that intellectuals and journalists played during the era of the Baath
Regime and today in the self-governing Kurdish region have not lost
their true value. The bad image of Kurdistan's political experience
abroad does not originate from the work of Kurdish intellectuals and
journalists. This is the result of the international agencies
documenting and publishing information on the freedom's situation, the
level of corruption, and the abuse of power in Kurdistan. It was the
reports produced by Human Rights Watch, Amnesty International, and the
official American agencies that showed a bad image of Kurdistan's
political experience to the public opinion. The Regional President
should have remembered how significant similar reports were during the
era of the Baath Party in presenting to the public opinion the ugly
image of the Baath Regime and how it was oppressing the Kurds. It is
strange that these agencies and organisations which until recently
were regarded as true friends of the Kurds are now, alongside the
independent Kurdish intellectuals and journalists, regarded as
distorters of the image of Kurdistan's experience! Strangely enough,
when the Kurdish politicians speak about the democracy of Kurdistan's
experience abroad they refer to the existence of the independent
newspapers and magazines as a living evidence of their democracy.
Inside Kurdistan, on the other hand, they attack these independent
journalists and intellectuals and even regard them as saboteurs and
distorters of the political experience in the Kurdish self-ruling
authority.

Respectable Regional President! Kurdistan's experience does not only
belong to you as a group of politicians, it is also our experience as
the intellectuals and journalists of this nation. In fact it is not us
who are giving this experience a bad image but it is the Kurdish
politicians' practice and model of authority. It is not us "who are
engaged with superficial things" as you claim, it is your army of
journalists who have no other 'national duty' except from praising and
complimenting the authorities.

The Consequence

In our opinion, the leader's entire speech, in both its said and
unsaid implications, was a threatening speech. In the parliament this
gentleman threatened all the people who are dissatisfied with the
political and administrative circumstances in Kurdistan, and view the
Kurdistan region's experience as closed and contradictory to the basic
human principles. They are discontented with the political logic which
governs the region through party-politics, elitism and tribal
authority. They are against the partisanship of the administrative,
economic, military, and security institutions. They observe that
Kurdistan has a group of rulers who believe that their main task is
enacting laws for the others, while they themselves behave as if they
are above the law. In actual fact we believe that if the Regional
President's speech is implemented it will bring about a situation in
Kurdistan which will be much uglier and crisis-ridden than it is now.

This article is an effort to prevent the coming into being of a world
which lays behind the Regional President's threats. This is why we,
contrary to the Regional Presidents opinion, say that this should not
be tolerated.

We, the undersigned, hereby support Aras Fatah and Mariwan Kanie

http://www.kurdishaspect.com/doc010511AM.html

Debat op 31 oktober, na OH My GOD

2010-10-22T11:02:00.001+02:00

In de Melkweg, Amsterdam, zondag 31 oktober om 16.00 uur is er het
toneelstuk Time to rethink God! en daarna een debat. In het debat zit
Mariwan Kanie in het panel.

Saudische intellectueel Ibrahim El-Buleihi

2010-10-14T12:09:00.003+02:00

Een liberale stem uit Saudi Arabië die het westen verdedigt en kritisch is op de fundamentalistische versie van de islam. Een voorbeeld van meerstemmigheid in de islamitische wereld.

Ingezonden brief Volkskrant.

2010-10-14T11:38:00.001+02:00

Geachte redactie,

Hoogleraar Meindert Fennema bekritiseert in de Volkskrant van 11 oktober de recensie van Anet Bleich van het boek De Schijn-Elite van de Valse Munters van PVV'er Martin Bosma. Hij haalt daarbij nog een paar oude koeien uit de sloot: hij vindt het onbegrijpelijk dat in 2005 zijn collega's aan de Universiteit van Amsterdam, waaronder Frances Gouda en Annelies Moors, bezwaar maakten dat Ayaan Hirsi Ali het academisch jaar zou openen. Fennema vindt blijkbaar dat feministen moeten meedoen aan de heksenjacht tegen 'de' islam. Hij kan niet begrijpen dat hoogleraar Moors de steun aan Hirsi Ali afdoet als een "oude bekende fantasie van blanke mannen die zwarte vrouwen in bescherming nemen tegen hun eigen zwarte mannen". Binnenkort zijn we echter getuige van het resultaat van deze fantasie: het nieuwe kabinet bestaat voornamelijk uit oudere, witte mannen. De retoriek dat 'de' islam vrouwonderdrukkend zou zijn, heeft er voor gezorgd dat er slechts drie vrouwelijke ministers deelnemen aan de regering. Onze politiek ridders die de islamitische vrouwen willen bevrijden, sluiten Nederlandse vrouwen uit van de landelijke politiek.

Met vriendelijke groet,

Mariwan Kanie en Grietje Keller.

13 oktober: Historisch Café in Amsterdam

2010-10-13T19:11:00.001+02:00

Jan Dirk Snel interviewt mij een uur op woensdagavond 13 oktober in het Historisch Café om 21.00 uur, Prinsengracht 96. Om 20.00 uur wordt Dienke Hondius geïnterviewd over het geschiedenisonderwijs over de Tweede Wereldoorlog.

Van de website:
Politieke liefde en poëzie in Koerdistan – Interview met Mariwan Kanie

De natie is als een veeleisende vrouw: van haar liefhebbers eist ze volledige opoffering. Martelaarschap (shahada) is tegenwoordig een bekend begrip, leert het nieuws. Het is ook tamelijk nieuw. In zijn studie over het Koerdische nationalisme laat Mariwan Kanie zien dat het begrip pas na de Eerste Wereldoorlog een rol ging spelen. Het waren vooral dichters die de politieke liefde voor de natie, die met de eigen dood betaald werd, bezongen.

Martelaarschap is volgens Kanie volop een modern verschijnsel. Religie wordt geïndividualiseerd, getransformeerd en soms ook geseculariseerd. De Iraakse communistische partij noemt zich bijvoorbeeld trots de hizb al shuhada, de partij van de martelaren. Zowel de seculiere PKK als de Ansar al-Islam kennen hun zelfmoordmartelaren. Als islamisten tegenwoordig het martelaarschap (weer) prijzen, is dat vooral omdat ze het van seculiere groepen hebben overgenomen.

Symposium: Liberalism & Islam: 'Finding common ground'

2010-10-07T11:54:00.001+02:00

Three men, three opinions and one pro-active audience.
All have but one goal: finding common ground between te Islamic view of society and the liberal vision. We invite you to join our two hours' intense debate on a possible reconciliation of the two apparent opposites: 'Liberalism and Islam'

Organized by J.H. Mill Stichting

With contributions of: Herman Philipse en Mariwan Kanie

7 Oktober 2010 van 20.00 uur tot 22.00 ( doors open at 19.30 )
Idazaal, Prinsestraat 37 at The Hague
For the route description look at www.idazaal.nl
Costs: € 15.-

Promotie

2010-09-28T11:52:00.001+02:00

Op 15 september ben ik in de aula van de Universiteit van Amsterdam gepromoveerd met het proefschrift Martelaarschap, tussen natie en religie: politieke liefde, poëzie en zelfopoffering in het Koerdisch nationalisme.

Radio-optreden samen met Joost Hilterman over Amerikaanse terugtrekking uit Irak.

2010-09-05T16:12:00.002+02:00

Samen met Joost Hilterman treed Mariwan Kanie vandaag op bij de VPRO, Radio 1 om ongeveer 19.00 uur.

Het gaat over de gevolgen van de Amerikaanse terugtrekking uit Irak voor de interne toestand in Irak en de machtsverhoudingen in het Middenoosten.

Islam, Europe, & the Secular-Religious Divide (Symposium)

2009-12-19T10:47:00.001+01:00

Datum maandag 21 december 2009 t/m dinsdag 22 december 2009
Tijd 08:45
Plaats Universiteit van Amsterdam
Organisatie NWO Research Group

On December 21 and 22, 2009, the Universiteit van Amsterdam, ASCA and NWO will be holding an international expert workshop, Islam, Europe, and the secular-religious divide: Transformations, genealogies, interactions.

This workshop is organised by Yolande Jansen, Mariwan Kanie, Michiel Leezenberg and Ruud Peters (NWO Research Group The Sacred and the Secular; Genealogies of Self, State and Society in the modernizing Islamic World).

Venue: VOC-zaal, Oost Indisch Huis, Universiteit van Amsterdam, Kloveniersburgwal 48

Featuring: Margot Badran, Frances Gouda, Elizabeth Shakman Hurd, Yolande Jansen, Mariwan Kanie, Cevat Kara, Fouad Laroui, Michiel Leezenberg, Joseph Massad, Birgit Meyer, Seda Müftügil, Ruud Peters, Darius Rejali, Mireille Rosello, Irena Rosenthal, Yektan Türkyilmaz, Markha Valenta, Karen Vintges.

Registration & Contact: Maryam Babur
E-mail maryam.babur@gmail.com

Max Planck Instituut

2009-12-14T08:34:00.002+01:00

Op 3 december gaf Mariwan Kanie een lezing bij het Max Planck Instituut in Göttingen, getiteld: "Martyrdom and Nationalism in Kurdish Poetry"

Van de website van het Max Planck Instituut:
Martyrdom is a religious notion originating from the monotheistic religions, notably Christianity and Islam. Religious martyrdom means dying for God or for the belief. Nationalism rearticulates this readiness to death and transforms it to a radical form of national love; the self-sacrificing political love for the nation and the motherland. The Kurdish nationalism offers a unique opportunity to trace the development of the notion of political martyrdom and its secular rearticulation. The role of the Kurdish poetry is crucial in this process.

Mariwan Kanie comes originally from Iraqi Kurdistan. Since 1993 he lives and works in Holland. Recently he is writing a Doctoral thesis on martyrdom at the University of Amsterdam and teaches the intellectual history of Arab and Islamic world at the same university.

Over Afghanistan, Irak en de Amerikanen.

2009-12-08T10:26:00.002+01:00

Vandaag treedt Mariwan Kanie op bij Radio 1, om 15.40 uur. Het onderwerp is: Afghanistan, Irak en de Amerikanen.

27 oktober 2009: Radio optreden over de situatie in Irak.

2009-10-26T19:44:00.000+01:00

"Zondag 25 oktober kwamen tenminste 132 mensen om het leven bij aanslagen in de Iraakse hoofdstad Bagdad. Twee zelfmoordterroristen lieten vlak na elkaar hun wagens met explosieven de lucht ingaan. Voorlopig de bloedigste aanslagen sinds augustus 2007. Het leek langzaam beter te gaan met Irak nadat president Bush extra troepen had gestuurd. De huidige president Obama besloot troepen terug te trekken. Maar de laatste maanden vinden er weer bloedige aanlsagen plaats en lijkt de politieke situatie te verslechteren. Daarover praat Rik Delhaas met twee kenners, de politicoloog Mariwan Kanie en de Midden-Oosten deskundige Robert Soeterik."

Af te luisteren bij: Bureau Buitenland dinsdag 27 oktober om 15.39 op Radio 1

11 september 2009: Radio optreden over Irak.

2009-09-11T19:50:00.000+02:00

Hebben acht jaar na de aanslagen in Amerika en de gebeurtenissen die erop volgden het Midden Oosten veranderd? Volgens de ´Bush doctrine´ zouden na de vestiging van een democratisch regime in Irak andere landen in de regio vanzelf volgen. Is daar iets van terecht gekomen? Daarover praten wij met de arabist Leo Kwarten, journalist Mariwan Kanie en Ronnie Naftaniel, directeur van het centrum informatie en documentatie Israel. Rik Delhaas leidt het gesprek.

Af te luisteren bij: Bureau Buitenland VPRO, vrijdag 11 september om 15:39 uur op Radio1

De Islam en het Cultureel Nationalisme in Nederland

2009-07-19T20:22:00.006+02:00

Trouw publiceerde dit artikel van Mariwan Kanie op 7 december 2001. Het was nog voor de opkomst van Fortuyn, Verdonk en Wilders, maar het artikel is - helaas - nog actueler dan toen.

Het intellectuele klimaat in Nederland is sinds 11 september grondig veranderd. Naast de toename van het fysieke geweld tegen migranten is het 'symbolisch geweld' in de vorm van een aanval op 'de' islam toegenomen. De gematigde voorzichtigheid die voor 11 september in het veroordelen van de islam aanwezig was, is nu in rook opgegaan.

Gewapend met karikaturale beelden en vooroordelen, en zonder enige kennis en inzicht in de complexe inhoud, diverse stromingen en de meer dan 1400 jaar geschiedenis van de werelden van de islam veroordelen columnisten en publicisten 'de' islam zoals het hun uitkomt en kwetsten daarmee duizenden Nederlandse burgers met een islamitische achtergrond.

Steeds weer wordt 'de' islam geïdentificeerd met de absurditeiten van de fundamentalisten en een mondiale boosdoener. De diversiteit in de islamitische tradities wordt vernauwd tot vrouwensteniging, handen afhakken en terrorisme. In deze geest spoort Sylphain Ephimenco in een open brief aan islam in Trouw moslims aan om 'hun' religie onder de loep te nemen, Paul Frentrop vergelijkt in HP/De Tijd 'de ' islam met het nationaal-socialisme en Bolkestein zingt weer zijn al tien jaar oude liedje dat er een onoverbrugbare kloof bestaat tussen 'de' islam en 'de' moderne samenleving. Deze heren presenteren zich als woordvoerder van de Verlichting en als imams van de Westerse beschaving en democratie. Ze scheppen een beeld van de huidige westerlingen als de directe afstammelingen van Voltaire, Spinoza en Rousseau en de moslims als de kleinkinderen van Khomeini, imam el-Moumni en Bin Laden.

Ik noem dit cultureel nationalisme. Cultureel nationalisme is een nieuwe vorm van nationalisme in Europa sinds de jaren tachtig. Dit nationalisme is gericht tegen immigranten en niet - zoals het vroegere nationalisme - tegen andere Europese naties: de Fransen tegen de Engelsen, de Duitsers tegen de Fransen en de Nederlanders tegen de Duitsers. In dit nieuwe nationalisme is er geen sprake van grote ideologieën, maar van culturele verschillen die de identiteiten zouden bepalen.

De meest agressieve vorm van dit nationalisme wordt vertegenwoordigd door Paul Cliteur. Hij beweert onomwonden dat de Nederlandse cultuur, als onderdeel van de westerse cultuur, superieur is aan andere culturen. Paul Scheffer representeert een gematigde vorm van het cultureel nationalisme. In zijn befaamde artikel "Het multiculturele drama" betoogde Scheffer dat de achterstandspositie van een etnische onderklasse veroorzaakt wordt doordat migranten hardnekkig vasthouden aan hun culturele identiteit.

In het cultureel nationalisme van deze publicisten verklaart 'de islam' alles: anti-Amerikaanse sentimenten, terrorisme, de achterstandspositie van migranten, nieuw barbarisme, vrouwenhaat, Marokkaanse jeugdcriminaliteit, de afwezigheid van democratie en meer van dit moois. In dit verband lijken cultureel nationalisten op de islamitisch fundamentalisten die ook alles beredeneren vanuit de islam: de achterstandspositie van de islamitische landen verklaren zij als het gevolg van het verlies van de islam, de eventuele vooruitgang zien zij bewerkstelligd door de terugkeer naar het juiste pad van de islam.

Eén van de belangrijkste argumenten van deze culturalisten is de herhaling van één van de dogma¹s waar alle islamitische fundamentalisten het over eens zijn, namelijk: 'de islam' kent geen scheiding tussen kerk en staat. Wie enige elementaire kennis van de geschiedenis van moslimlanden in het Midden Oosten in de twintigste eeuw heeft, weet dat drie kwart van deze geschiedenis seculier is. Atatürk in Turkije, het Nasserisme in Egypte, de Baath-partij in Irak en Syria, de Algerijnse socialisten enzovoort; het waren allemaal seculiere figuren en bewegingen. Er is geen enkele westerse ideologie of politieke beweging die niet in het Midden Oosten vele aanhangers en navolgers heeft gehad en nog steeds heeft. Het socialisme, marxisme, nationalisme, fascisme en liberalisme hebben naast, met en tegen 'de' islam een belangrijke rol gespeeld in deze landen. Afhankelijk van het land en de tijd heeft de islam in diverse vormen op de gebeurtenissen gereageerd. De islam is nooit de bepalende factor geweest, zelfs in de Iraanse revolutie niet. 'De' islam heeft steeds de kleur gekregen van de omstandigheden waarin ze aanwezig was en liep mee met de ideologieën en sociale krachten die het op dat moment voor het zeggen hadden.

In een land als Irak waren het merendeel van de partijleden en de leiders van de Iraakse Communistische Partij shi'itische moslims. Deze partij was in de jaren veertig en vijftig de sterkste partij in Irak. Het openbare leven was niet islamitisch en er waren in de jaren zeventig honderden nachtclubs en bordelen in Baghdad. Saddam Hussein was een fanatieke secularist voordat hij tijdens de Golfoorlog uit opportunisme "Allah Is Groot" op de Iraakse vlag liet schrijven. De leiders van het merendeel van de fundamentalistische bewegingen in de Arabische wereld zijn onthoofd: Hassan al-Banna en Said Qutb in Egypte en al-Sadr in Irak, om er slechts een paar te noemen.
Het secularisatie-project is nog steeds gaande in veel van de islamitische landen, met name in de Arabische wereld. De fundamentalistische variant van de islam is zowel een product als een reactie hierop. Wie dezer dagen in de etalages van de boekhandels in de Iraanse hoofdstad Teheran kijkt, ziet de boeken van moderne en post-moderne westerse filosofen liggen naast de boeken van Khomeini. Sterker nog: post-moderne islamitische filosofen zoals Mohammed Arkoun en Nasr Abu Zeid zijn van mening dat secularisatie een deel is van de oude islamitische geschiedenis. Zelfs profeet Mohammed was een seculiere politicus.

De cultureel nationalisten zijn blind voor de intellectuele verwantschap tussen de islamitische filosofie en het moderne denken in het westen. De islamitische filosoof Ibn Rushd, die door velen de Aristoteles van de islam genoemd wordt, heeft veel invloed gehad op de verlichtingsgedachten en de moderne denkwijze in het westen. Hij is één van de vele vaders van het rationalisme in de moderne wereld. De geschiedenis van de islam staat bol van kritische en rationele bewegingen; al in de eerste eeuw van de ontwikkeling van de islam heeft de Mu'tazila beweging de islam vernieuwd en een rationele interpretatie van de islam gehanteerd. De ideeën van deze beweging werden door het kalifaat van Bagdad verdedigd en tot officiële ideologie verheven. De kritische tradities binnen de islam zijn nooit volledig uitgeschakeld en een golf van hervorming en vernieuwingen is sinds het einde van de 19de eeuw tot op de dag van vandaag aanwezig.
Omdat cultureel nationalisten dezelfde argumenten van de islamitische fundamentalisten hanteren, werken ze de vernieuwing van de islam tegen bij Nederlandse moslimmigranten. Ze plaatsen de migranten in een defensieve positie waarin een kritische benadering van hun religie nauwelijks intellectuele ruimte kan krijgen. Het mentale effect van deze islamofobie op migranten is groot. In het betoog van het cultureel nationalisme is geen ruimte voor de decennia lange kritische werken van veel islamitische filosofen en geleerden zoals Mohammed Abdou, Ali Abdul Razak, Ali Shari'ati, Hassan Hanafi, Mohammed Arkoun, al-Jabiri, Ali al-Harib, al-Azam, Abu Zeid en vele anderen.

Het cultureel nationalisme suggereert een scherp onderscheid tussen 'de Nederlandse cultuur' en 'de cultuur van de migranten'. Dit onderscheid gaat hand in hand met veel onwetendheid en een opgezwollen superioriteitsgevoel. Dit beeld wakkert de angst aan dat dit onderscheid zal leiden. Tot explosieve botsingen tot vervelens toe worden in dit verband Huntingtons ideeën over de botsing der beschavingen herhaald. Het cultureel nationalisme in Nederland waakt voor de aantasting van de eigen normen en waarden en creëert het het gevoel dat de westerse wereld bedreigd wordt door 'de' islamitische cultuur. Als atheïstische vluchteling met een islamitische achtergrond betreur ik deze teloorgang van de sterke traditie van zelfkritiek in een groot deel van het westen. Het is betreurenswaardig dat het land dat grote geesten als Erasmus en Spinoza voortbracht, verwikkeld is in een armoedig cultureel nationalistisch betoog dat vooral zelfverheerlijking inhoudt en de kritiek richt op de geïmmigreerde ander.

Als de Nederlandse samenleving een tolerante samenleving wil blijven, is het niet genoeg om de confrontatie met de fundamentalistische versie van de islam aan te gaan. Zij moet tegelijkertijd de confrontatie aan gaan met het collectieve narcisme van het Nederlandse cultureel nationalisme en daarmee om te voorkomen dat dit blinde betoog het gemeengoed van de publieke opinie wordt.

Book Avishai Margalit

2009-07-16T10:23:00.005+02:00

Mariwan Kanie wrote a chapter in the book Sektarisme als geesteshouding. Bespiegelingen over een verschijnsel in politiek en religie. It is a reaction on the Thomas More Lezing 2008 of Avishai Margalit. The chapter is called: Sektarisme met en zonder religie. Een kritische beschouwing over sektarisme als geesteshouding. Other authors are: Avishai Margalit, Thomas Mertens, Machiel Karskens, Jean-Pierre Wils.

Publisher: Damon / Soetereeck Programma, Radboud Universiteit Nijmegen, 2009.
ISBN: 978 90 5573 964 06
Trefwoorden: politieke geschiedenis, theologie, filosofie

Verdachte zwijgzaamheid.

2009-07-07T21:16:00.008+02:00

Op de Trouw website stond 1 juli een bericht over een verdachte (Alex W.) die een getuige vermoordt in Dresden. Deze 'neutrale' berichtgeving verdoezelt dat het gaat om een racistische moord.

De vrouw heette Marwa Al-Sherbini en was een 32-jarige Egyptische vrouw die een hoofddoek droeg. Ze had Axel W. aangeklaagd omdat hij haar onder andere "terroriste" had genoemd. Toen de rechtszaak diende, heeft hij haar vermoordt met 18 messteken voor de ogen van haar 3-jarige kind. Ze was drie maanden zwanger. De aanwezige politie zag 'per ongeluk' de Egyptische echtgenoot van Marwa Al-Sherbini als dader aan en beschoten hem toen hij zijn vrouw probeerde te verdedigen.

Echter: in het Trouw artikel is alle informatie over etniciteit, religie en nationaliteit afwezig. Dit is zeer relevante informatie in deze context: het ging om een racistische moord.

De spaarzame en onvolledige berichtgeving rond dit onderwerp in Nederland is in contradictie met het belang van de racistische moord op een gehoofddoekte vrouw. Zo'n bericht laat de latente gevaren zien die in de Europese samenleving aanwezig zijn voor moslims. Het is het resultaat van jarenlange, onverantwoorde hate-speech tegen moslims en 'de' islam. De hijab is een symbool geworden voor terroristische dreiging.

Hoe zou de reactie zijn geweest als het andersom zou zijn geweest: een moslimman doodt een witte Europese vrouw in de rechtszaal? Wilders zou er op springen, en het zou voorpaginanieuws zijn.

In de Arabische media is de moord op Al-Sherbini voorpaginanieuws en op televisiezenders werd er in actualiteiten- en praatprogramma's uitgebreid aandacht aan besteed. In Egypte wordt zij nu 'de martelaar van hijab genoemd' en men stelt voor om haar sterfdag tot de 'internationale dag voor de verdediging van de hijab' uit te roepen. Voor informatie over deze kwestie is er in Nederland niet veel te vinden. Het NRC publiceerde vandaag een kort bericht aan de ophef in Egypte en op dezelfde manier bericht de Huffington Post erover.

Het is opvallend dat deze zaak alleen behandeld wordt door de Midden Oosten correspondenten, terwijl het gaat over een racistische moord die in het hart van Europa plaats vond. De daad van deze jonge Europeaan staat niet op zichzelf, het is een nieuw type gevaar dat Europa zelf produceert. Het is komisch en tragisch om een Europees fenomeen over te laten aan een correspondent in Egypte. De berichtgeving beperken tot de protesten in Egypte, is het ontvluchten van het probleem en het onvermogen om de hand in eigen boezem te steken.

Daarnaast speelt de berichtgeving over de volkswoede en duizenden betogers in Egypte de anti-islam-retoriek in de kaart: het is een anonieme, woedende en bedreigende massa mensen, die 'het' westen willen vernietigen.

De dader zal wellicht worden afgeschreven als een gestoorde eenling, net zoals de dader van Koninginnedag, Volkert van der G. Axel W. zal nooit als Mohammed B. afgeschilderd worden als een extreme vertegenwoordiger van een gevaarlijke tendens. De Duitse dader in Dresden belichaamt de grote hoeveelheid haat die in de afgelopen jaren door een xenofobisch en islamofobisch betoog is gecreeëerd. Het is wachten op een Nederlandse Axel W.

Radio Curdonia: live discussion with Nabaz Goran, Mariwan Kanie & Kawan Hasan

2009-06-28T09:00:00.003+02:00

Amsterdam, 27 June 2009: Radio Curdonia invites Kurdish personalities Nabaz Goran, a renowned writer from Kurdistan, Mariwan Kani, political scientist at UVA Amsterdam university, and Kawa Hassan, a political analyst working for HIVOS. The participants will discuss the current issues in the Kurdish political arena, in particular the passing of the Kurdistan constitution, the upcoming elections and the freedom of press in southern Kurdistan. The listeners will have the opportunity to participate, the program will start as usual every Saturday from 22:00-24:00 CET on Saurday, 27 June 2009.

http://www.curdonia.com/

Nacht van de filosofie

2009-04-22T21:15:00.001+02:00

Op 17 april ging Mariwan Kanie met Afshin Ellian en Lucas Hüsgens in gesprek over de rol van daders in vredes- en verzoeningsprocessen. Dit was ter gelegenheid van de Nacht van de Filosofie in Felix Meritis.

Secularisme in de Arabische wereld

2009-03-21T09:44:00.003+01:00

Een van de meest populaire stereotypen over de islam is dat ze geen scheiding tussen religie en staat kent. De islam zou een in essentie politieke religie zijn en daardoor zou het onmogelijk zijn om de islam te seculariseren. Niets is minder waar. Er is al sinds de 19e eeuw een discussie gaande binnen de islam zelf, waarbij vele islamitische intellectuelen pleiten voor secularisering en dat beschouwen als iets dat het wezen van de islam recht doet. In het online magazine Ex Ponto schreef Mariwan Kanie een weergave van deze discussie.

Muziek en poëzie

2008-12-28T00:46:00.003+01:00

Vijf jaar na gevangenneming Saddam

2008-12-13T17:49:00.005+01:00

Mariwan Kanie treedt vandaag (13 december 2008) tussen 18.00 en 19.00 uur op bij het programma De Zevende Hemel, Radio 5 NIO (Nederlandse Islamitische Omroep) naar aanleiding dat het vijf jaar geleden is dat Saddam Hussein gevangen werd genomen. Tekst uit de gids: "Zondag 14 december is het precies vijf jaar geleden dat de Irakese leider Saddam Hussein werd opgepakt door de Verenigde Staten. Hoe voelden de verschillende Irakese groeperingen zich hierbij en in hoeverre is hun angst of hoop uitgekomen? Journalist Mariwan Kanie vertelt."

Symposium "Occidentalism and the Media" – October 23, 2008

2008-10-13T22:24:00.004+02:00

Speakers: Avishai Margalit (Professor of Philosophy at Princeton University), Mariwan Kanie (Teacher Political Science, Universiteit van Amsterdam, currently writing his PhD thesis on "Martyrdom: Between Nation and Religion"), Oscar van den Wijngaard (Teacher Philosophy, Maastricht University)

Moderator
Francio Guadeloupe (Teacher Anthropology and Development Studies, Radboud University Nijmegen)

Location: Senaatszaal, Aula, Radboud University Nijmegen. Comeniuslaan 2, 6525 HP Nijmegen.
Date: October 23, 2008
Time: 13.00 - 14.30 h

Prof. Avishai Margalit (1939) is emeritus-hoogleraar filosofie aan Hebrew University in Jeruzalem en George Kennan Professor aan het Institute for Advanced Study in Princeton (VS). Hij schreef invloedrijke publicaties over filosofische en actueel-politieke kwesties, zoals The Decent Society (1998), The Ethics of Memory (2004) en samen met Ian Buruma, Occidentalism: The West in the Eyes of its Enemies (2004). In 2001 werd hem in Nederland de prestigieuze Spinozalens toegekend voor zijn werk op het terrein van de ethiek. In 2007 ontving hij de Emet Prize, een belangrijke Israëlische prijs voor wetenschappelijke en culturele prestaties.

Lezing in Bergen, Noorwegen

2008-10-13T20:16:00.000+02:00

Lezing op 19 oktober 2008ه door Mariwan Kanie in Bergen, Noorwegen

Locatie: Bergen offentlig bibliotek

Titel: multicultural identities: the poetic of migration and homelessness. The Kurdish experience.

Artikel: Nationalisme, martelaarschap en lichaam in de moderne Koerdische politiek en cultuur.

2008-09-30T22:15:00.006+02:00

In het Jaarboek van Vrouwengeschiedenis 28, met als thema Lijf en leden
Gender en het historische lichaam, heb ik een artikel geschreven met de titel:
Nationalisme, martelaarschap en lichaam in de moderne Koerdische politiek en cultuur.

Mariwan Kanie over oriëntalisme en Edward Said

2008-09-18T22:49:00.006+02:00

EUTOPIA: Media Education

Namen van intellectuelen als Edward Saïd, Franz Fanon, en Stuart Hall hebben een bekende klank. Maar wie weet nog precies wat hun boodschap en inspiratie is? Over hun ideeën zijn boekenkasten volgeschreven, maar in het internettijdperk hebben weinigen tijd en zin om zulke beschouwingen opnieuw te bezien. Het is echter bittere noodzaak dat de Nederlandse samenleving het werk van deze twintigste-eeuwse denkers opnieuw bespreekt en analyseert, heroverweegt hoe hun ideeën ons in deze verwarrende tijden kunnen inspireren.

In samenwerking met o.a. Cinema Discutabel/Kriterion zal instituut Eutopia maandelijks stilstaan bij de grote denkers van de twintigste eeuw. Ter nagedachtenis van Edward Said zullen op 24 en 28 september Orientalism en The Myth of the Clash of Civilisations worden vertoond. Mariwan Kanie, politicoloog aan de UvA, zal dan zijn gedachten laten gaan over het thema oriëntalisme. In het najaar zal Huntingtons 'botsing der beschavingen' in dit licht aan heranalyse en herinterpretatie worden onderworpen en zullen ook de kolonisatie en het werk van Franz Fanon aan de orde komen.

Programma:

24 september:

Edward Said, Orientalism. (40 min.)

Het boek Orientalism van Edward Said is sinds de publicatie ervan in 1978 zeer invloedrijk geweest binnen vele, zeer diverse disciplines. In dit innemende en rijk geïllustreerde interview spreekt hij over de context waarin het boek zijn oorsprong vond, de belangrijkste thema's ervan alsook de belangrijkste theses in relatie tot het beeld van de 'Orient' in de massamedia.

Inleiding en nagesprek: Mariwan Kanie.

Plaats: deBalie, Kleine-Gartmanplantsoen 10

Tijd: 20.00 uur

Reserveren: 020-5535100 (tussen 17.00 21.00 uur)

Voor het programma over Said, Fanon en Hall op andere dagen:

www.eutopia.nl

www.kriterion.nl/debat

Voor iedere film is er een inleiding. Na vertoning is er tijd voor discussie met het publiek.

Prostitutie in Koerdistan.

2008-06-24T22:27:00.005+02:00

Naar aanleiding van het schokkende en uitgebreide onderzoeksrapport An Ocean of Crimes, Scientific Research About Prostitution and Trafficking In Kurdistan, en het bezoek van de auteur Khandan Hama Jaza, geeft Mariwan Kanie een inleiding over dit onderwerp bij de Koerdische Vereniging Midia in Amsterdam op zaterdag 28 juni 2008. Koerdisch gesproken.

Uit het juryrapport “Zhenparezy” {Women’s protection} Prize of 2007: "This book which is the result of carefully processed interviews with 296 prostitutes, 93 punters (sex-buyers) and 72 organizers i.e, sex providers, shows us that prostitution has indeed become a perilous phenomenon which needs to be dealt with as such and necessary and appropriate measures should be taken to combat it. The author highlights in her interpretation on each and every case the growing danger of prostitution in Kurdistan. The most important point in this book however, is that it can become a safe source for other researchers on this topic."

NWO Conferentie: Gestures - Religion qua Performance

2008-06-10T21:22:00.002+02:00

Op 10 juni presenteert Mariwan Kanie een paper met de titel “Martyrdom and Nation” op de conferentie "Gestures – Religion qua Performance, International conference organized on behalf of the NWO programme “The Future of the Religious Past". Download hier het Definitief Program Gestures conference (pdf)

Islam en Koerdistan

2008-06-07T21:21:00.000+02:00

Mariwan gaf zaterdag 7 juni 2008 een lezing in het Koerdisch over islam en Koerdistan.

Zaterdag 3 mei: Mariwan bij NIO over persvrijheid in de Arabische wereld

2008-04-26T00:02:00.000+02:00

Bij de Nederlands Islamitische Omroep (NIO) treedt Mariwan op in het radioprogramma De Horizon op zaterdag 3 mei tussen 19.30 en 20.10 uur op radio 5. Met Bertus Hendriks over hoe het gesteld is met de persvrijheid in de Arabisch islamitische wereld.

Ter gelegenheid van de Dag van de Persvrijheid.

Bijeenkomst 'Yes we can' in de Balie. Tekst van het statement van Mariwan

2008-03-28T19:37:00.000+01:00

Dames en heren,

Ik werd gevraagd om na te denken over de vraag: ‘hoe kunnen we saamhorigheid behouden tussen islamitische en niet-islamitische Nederlanders’.
Ik moet bekennen dat een antwoord op die vraag erg moeilijk is. Niet alleen maar omdat de saamhorigheid op dit moment in Nederland een kapotte horizon is en ons land iets dierbaars kwijt is. Maar ook omdat het creëren van saamhorigheid een kunst is. En zoals alle kunstwerken heeft saamhorigheid kunstenaars nodig. Nederland is op dit moment de geest van die kunstenaar kwijt. De geest die de samenleving als een complex geheel van veelzijdige verbondenheid, affiniteit en medemenselijkheid ziet, met al haar teleurstellingen en vreugdes, kracht en kwetsbaarheid. Een geest die voorbij gaat aan de eenduidige fixatie op de gevaarlijke tegenstelling tussen ‘wij’ en ‘zij’.
Door de obsessie met integratie en de obsessie met het zoeken naar een kant-en-klare identiteit is Nederland, ons land, al vele jaren nerveus. Deze nervositeit grenst aan een neurotische bezorgdheid over haar gevreesde migranten en hun identiteiten. Als gevolg hiervan worden de complexe identiteiten van velen van ons gereduceerd tot een karikaturale eenduidigheid die slechts ruimte laat om óf de eigen culturele achtergronden te loochenen óf islamist te zijn.
Toen ik 15 jaar geleden als asielzoeker naar Nederland kwam en naar Luttelgeest in de polder werd gebracht, naar een asielzoekerscentrum, had ik het gevoel dat wij ons dichter bij elkaar bevonden dan nu. Vijftien jaar na mijn verblijf in dit nieuwe vader- of moederland is er veel veranderd. Ik zal jullie de details van het leven van een vluchteling in dit land besparen. Maar aanvankelijk zag niemand me als een moslim, ik was toentertijd een Koerd, een seculiere Koerd die zijn God al in zijn land van herkomst kwijt was. Ik ben al vele jaren geen moslim in de religieuze zin, maar wel een moslim in de culturele zin. De islam is - net als het christendom en jodendom - meer dan alleen maar een geloof, het is een beschaving en cultuur met belangrijke humanistische aspecten.

In de afgelopen jaren hebben echter de zogeheten verdedigers van de verlichting in dit land mij en velen zoals ik meerdere malen verschillende goden bezorgd. Van de god van Bin Laden tot die van imam El Moemni en Mohammed B. De God van mijn moeder was er nooit bij, de god die de dromen van kinderen wil bewaken en die elke buur genoeg te eten wil bezorgen. Vervolgens werd degene die een god had, als achterlijk, misogyn en niet-geïntegreerd afgeschilderd. De niet-geïntegreerde staat symbool voor iedereen die in dit land het eigen geloof, cultuur, achtergrond en verleden niet willen beledigen. Deze niet-geïntegreerde is de nieuwe crimineel, de indringer en sinds 11 september de potentiële terrorist die het land in brand willen steken.
Op dit moment spreekt Nederland niet alleen maar veel grovere taal dan vijftien jaar geleden toen ik hier kwam, maar ze benadrukt ‘de vreemdheid’ van alles dat niet in het straatje van de vertolker van de eigen cultuur en identiteit past. Door dagelijks de vreemdheid van de migranten zichtbaarder te maken, lijkt Nederland op een kind dat zich van de wereld afkeert en alleen maar met zichzelf speelt. De saamhorigheid in dit land is afhankelijk van de groei van dit kind tot een kunstenaar. Een kunstenaar die een andere taal spreekt, een andere horizon ziet en een andere droom droomt. Een kunstenaar die dit land als het thuisland van ons allemaal ziet.

Wekelijkse column in Awene.

2008-03-28T18:53:00.001+01:00

In het Koerdische weekblad Awene schrijft Mariwan Kanie wekelijks een column. De column van 20 maart 2008 gaat over de eerste bijeenkomst van Arabische parlementariërs uit verschillende Arabische landen in Iraaks Koerdistan.

Radio-optreden over Irak en over Fitna van Wilders.

2008-03-28T17:03:00.000+01:00

Mariwan trad vanochtend op bij VPRO Radio 1, De Ochtenden. Hij sprak daar over Irak en een mogelijke burgeroorlog tussen sji'ieten en over het filmpje van Wilders. Hier down te loaden als MP3.

Ook aanwezig waren:
- Sadik Harchaoui, directeur van Forum, die de beeldvorming over Nederland wil nuanceren.
- Rob de Wijk, expert veiligheidsvraagstukken.

Daarnaast discussieerde PvdA-Kamerlid Roos Vermeij en TNO-verkeerskundige Ben Immers over oplossingen voor het fileprobleem.

Mariwan Kanie bij Het Gesprek over Fitna van Geert Wilders

2008-03-27T20:34:00.000+01:00

Vandaag, donderdag 27 maart 2008, is Mariwan uitgenodigd om op te treden in Het Gesprek. Ze zouden praten over de toestand in Irak, maar tijdens het gesprek werd duidelijk dat de film van Wilders publiek gemaakt is, dus het gesprek ging voornamelijk over de film Fitna van Geert Wilders.

Mariwan geeft zijn visie op bijeenkomst georganiseerd door 'Holland Loves Muslims'

2008-03-19T15:28:00.000+01:00

Woensdag 26 maart, 20.00 uur DeBalie Amsterdam EUTOPIA EN KOSMOPOLIS PRESENTEREN: YES WE CAN Holland Loves Muslims is een campagne tegen de verharding tegenover moslims, die de Nederlandse samenleving op vreedzame manier een spiegel wil voorhouden. Een initiatief van Instituut Eutopia, gedragen door een Nederlandse intellectuelen, journalisten, kunstenaars en andere cultuurdragers met een meervoudige culturele actergrond, die hun stem willen verheffen tegen het idee dat Nederland verwikkeld is in een ‘oorlog met de islam’. Op http://www.hollandlovesmuslims.com/ kunnen moslims en niet-moslims een petitie ondertekenen met de volgende strekking: ‘Deze boodschap is gericht aan onze Nederlandse medeburgers – moslims én niet-moslims. Zodat we niet vergeten, voor we beginnen te praten over ‘de islam’, eerst de gezichten voor ons te zien van onze collega’s, vrienden, medestudenten en zakenpartners – moslims én niet-moslims. Wij willen laten zien dat Wilders en andere moslimbashers niet de baas zijn in dit land’.Er zijn twee T-shirts te bestellen met de tekst ‘Holland ♥ Muslims’ en (in het Nederlands en Arabisch) ‘Muslims ♥ Holland’. Door het T-shirt aan te schaffen, steunt men de actie. Holland Loves Muslims wil zoveel mogelijk handtekeningen ophalen, en de actie afsluiten op woensdag 26 maart met een bijeenkomst in de Balie in Amsterdam. Acht schrijvers en kunstenaars, zijn gevraagd om prikkelende statements te geven over de vraag: ‘Hoe kunnen we saamhorigheid stimuleren tussen islamitische en niet-islamitische Nederlanders’. Op deze prangende vraag wordt het antwoord gezocht, in woord, muziek en theaterperformance. Met o.a. Rachida Azough (directeur kosmopolis), Mariwan Kanie (politicoloog, UVA), Karim Traïdia (filmmaker) Samira Ahli (journalist) en Nurnaz Deniz (kunstenaars&co) . Muziek van jonge rapper Neehnah (http://www.neenah-music.com/) Karim Eharruyen (mystiek musicus http://www.karimeharruyen.com/ ) De bijeenkomst is tot stand gekomen in samenwerking met Kosmopolis. http://www.kosmopolis.nl/ Plaats: De BalieKleine-Gartmanplantsoen 101017 RR Amsterdamtel: 020-5535100 (De kassa is geopend op werkdagen van 17.00 uur t/m 21.00)http://www.debalie.nl/

Mariwan Kanie 3 maart van 9 tot 10 uur op de radio.

2008-03-03T08:15:00.000+01:00

Mariwan Kanie is vandaag - maandag 3 maart 2008 - van 9 tot 10 uur te horen op het Radio 1 Journaal.

Groene Amsterdammer over de moderne literatuur in de Arabische wereld.

2007-12-08T13:06:00.000+01:00

In de Groene Amsterdammer extra van januari 2008 (nu verkrijgbaar) staat een mooi interview met Mariwan Kanie over de moderne literatuur in de Arabische wereld.
(Er staan wat vergissingen in, zoals: niet Mariwan bezocht zijn opa in de gevangenis op en leerde het gedicht uit zijn hoofd. Maar de vader van Mariwan zocht zijn vader op.)

Vandaag, 16 november, Mariwan op de radio.

2007-11-16T09:52:00.000+01:00

Om 11 uur treedt Mariwan Kanie op bij De Ochtenden, Bureau Buitenland, VPRO - radio 1, over Irak. Van de website:

"De afgelopen maand is het geweld in Irak afgenomen. De Iraakse premier Al Maliki verkondigde deze week in euforie dat ...

... Al Qaeda in Irak is verslagen. Waarom gaat het nu beter in Irak? Komt dat door de 30.000 extra manschappen die de Amerikanen eerder dit jaar naar Irak stuurden? Daarover praten politicoloog Mariwan Kanie en Pim van Harten, onderzoeker aan het Iraq Institute for Strategic Studies. Reinout Leenders komt vertellen over zijn onderzoek in Libanon, Syrie en Jordanie onder de naar schatting ruim 2 miljoen Iraakse vluchtelingen."

Optreden bij Nederlandse Islamitische Omroep op 30 oktober 2007

2007-11-08T20:06:00.000+01:00

Mariwan treedt samen met Robert Soeterik op in Het Andere Geluid op 30 oktober 2007, tussen 22.00 en 23.00 uur op Radio 5.

Over de Turks-Koerdische crisis.

Online te beluisteren of te downloaden als mp3

Van de website: "De spanningen tussen Turkije en de Koerdische afscheidingsbeweging PKK lopen de afgelopen weken hoog op. Het conflict, wat al sinds begin jaren ‘80 bestaat, escaleerde nadat PKK-strijders twaalf Turkse militairen vermoorden in Zuidoost Turkije. Het Turkse leger heeft inmiddels honderdduizend man ingezet om in de grensstreek met Irak de Koerdische PKK uit te schakelen. De spanningen zijn tot in Nederland voelbaar. Naast een aantal pogingen tot brandstichting vond in Utrecht een grote anti-Koerdische protestactie plaats. In Den Haag demonstreerden zo’n honderd Koerden juist voor hun zaak. In Het Andere Geluid wordt de Turks-Koerdische crisis van meerde kanten belicht, met in de studio Midden-Oostenkenner Robert Soeterik en de Koerdische journalist Mariwan Kanie. Suat Arı verzorgt de column."

16 oktober 2007: Radiogesprek over Turkije & Noord-Irak.

2007-10-22T20:58:00.000+02:00

Bij De Ochtenden Buitenland van de VPRO op 16 oktober 2007

Zal Turkije Noord-Irak binnenvallen om de Koerdische PKK in het Kandilgebergte voor eens en voor altijd uit te schakelen? Of is het grootspraak en zal de regering van premier Erdogan uiteindelijk toch voor een politieke oplossing kiezen? Daarover een gesprek met Martin van Bruinessen, hoogleraar aan de universiteit Utrecht en de politicoloog en journalist Mariwan Kanie.

Tweemaandelijkse column op Wereldjournalisten.nl

2007-10-22T20:46:00.000+02:00

Mariwan schrijft een tweemaandelijkes column over Arabische media voor Wereldjournalisten.nl

- 11 september in de Arabische media.
-25 september 2007: Arabische media vrezen nieuwe oorlog in het Midden-Oosten.
-9 oktober 2007: Arabische media reageren fel op mogelijke verdeling Irak.

11 september: Mariwan bij VPRO Radio

2007-09-11T09:00:00.000+02:00

Vandaag tussen 9 en 10 uur bespreekt Mariwan de Arabische kranten bij de VPRO radio 1, en ongeveer om half elf is hij aanwezig bij een debat, eveneens VPRO radio.

Televisie: Netwerk op 20 augustus

2007-08-22T20:38:00.000+02:00

Mariwan Kanie gaf op 20 augustus 2007 bij Netwerk op Nederland 2 commentaar op de situatie in Irak. Verder in de uitzending: VVD-senator en oud VN-adviseur Frank van Kappen en Joost Hilterman van de International Crisis Group. Kijk naar de uitzending: 'Hoe moet het verder in Irak'

Debatavond over de status van Kirkuk.

2007-06-07T21:24:00.000+02:00

Op 7 juni 2007 werd er een debatavond georganiseerd door de KSVN en Life-Lines over de status van Kerkuk in Amsterdam. Aanwezigen: Joost Hiltermann, Mariwan Kanie, Robert Soeterik, Sheth Jerjis. Aanleiding van het debat was een kritisch rapport van de International Crisis Group over Kerkuk en het aankomende Kerkuk-referendum eind-2007. Hier een samenvatting van de verschillende visies op de debatavond.

Vrijdag 1 juni 2007: optreden bij VPRO radio

2007-05-31T23:23:00.000+02:00

Na 11.00 uur in het VPRO radioprogramma De Ochtenden wordt Mariwan vrijdag 1 juni geïnterviewd over de Turkse militaire aanwezigheid bij de Iraakse grens.

Casa Luna (Radio 1) op woensdag 2 mei

2007-05-01T01:14:00.000+02:00

Op woensdag 2 mei is Mariwan drie kwartier te horen in het Radio1 programma Casa Luna, van middernacht tot kwart voor één. Beluister het programma.

Boek 'Irak in chaos'

2007-04-24T19:59:00.000+02:00

Op 12 april verscheen bij Uitgeverij Aksant het boek Irak in chaos. Botsende visies op een humanitaire ramp samengesteld door Pim van Harten en Roel Meijer. Mariwan Kanie schreef hierin een hoofdstuk over de retoriek van een onafhankelijk Koerdistan. Hij stelde zich de vragen:

Hoe reëel is de kans dat Iraaks Koerdistan onafhankelijk wordt?
Zijn de Iraakse Koerden in de positie om een onafhankelijke Koerdische staat in hun gebieden in Irak te realiseren?
Waarom verkondigt Massoed Barzani en zijn partij de KDP op dit moment het idee van een onafhankelijk Koerdistan, terwijl over het algemeen hun rivaal de PUK de radicale eisen stelt?

Over dezelfde vragen schrijft Mariwan op dit moment drie columns in een Koerdische krant; daar is nogal wat ophef over.

Het boek is hier te bestellen.

De Openbaring: Orientalism van Edward Said

2007-04-24T19:49:00.000+02:00

In de Nieuwsbrief 98 van de Faculteit der Geesteswetenschappen schreef Mariwan in de rubriek 'De Openbaring' over het boek Orientalism van Edward Said:

"Orientalism van Edward Said was een echte eye-opener voor mij. Ik heb het boek twee keer gelezen in twee totaal verschillende omstandigheden. De eerste keer las ik het in het Arabisch toen ik bedrijfseconomie studeerde aan de Universiteit van Mustanseryah in Bagdad in 1987."

Radio 1 optreden

2007-04-17T08:16:00.000+02:00

Mariwan treedt dinsdag 17 april op in het Radio 1 programma van de VPRO om 9.45 uur. Hij geeft dan commentaar op een interview met de burgemeester van Kirkuk. Afluisteren.

2007-04-07T10:14:00.000+02:00

Zondagochtend 8 april is Mariwan Kanie te horen in het IKON radioprogramma De Andere Wereld, tussen 7 en 8 uur. Het gesprek gaat over de situatie in Irak.

Journalistiek in Koerdistan

2007-03-29T21:41:00.000+02:00

ex Ponto Magazine is een journalistiek magazine dat drie tot vier keer per jaar op internet verschijnt. Het merendeel van de artikelen wordt door vluchteling- journalisten en migranten geschreven. Met Nederlandse journalisten als gast.

In het eerste nummer schreef Mariwan over de geschiedenis van de Koerdische journalistiek. Om het tijdschrift te downloaden (8 Mb) klik hier.

Voor meer informatie over ex Ponto:
NRC artikel

Botsende Loyaliteiten

2006-11-02T20:18:00.000+01:00

Verslag van een bijeenkomst over 'botsende loyaliteiten' op 2 november 2006, waarbij Mariwan Kanie in het panel plaatsnam.

Media in Irak

2003-03-28T20:32:00.000+01:00

Copyright M. Kanie; verschenen in De Journalist van 28 maart 2003-04-01

Het heilige woord van Saddam.

Onder de dictatuur van Saddam Hussein is de pers in Irak gelijkgeschakeld. De Verenigde Staten willen journalisten in ballingschap de leiding geven over de media-ambtenaren van het regime. Zij treffen een verwoest medialandschap aan.

Mariwan Kanie

De Irakezen voeren graag de geschiedenis van de journalistiek in hun land terug tot meer dan 2500 jaar geleden. Koning Ashur Banipal is een van de eersten geweest die het ‘nieuws’ vermenigvuldigde via kleitabletten. Zijn voorgangers hadden zich de kunst van het schrijven meester gemaakt, om zelfstandig de heilige boeken van hun voorspellers te kunnen raadplegen en de geschiedschrijving naar hun hand te zetten. De koningen van Babylon produceerden ‘kranten’ van klei en steen met de wetten en geschiedenis van hun koninkrijk: (beeld)verhalen in reliëf op paleismuren aangebracht, om met hun krijgsdaden de horigen te imponeren.
Maar voor gedrukte kranten moesten de Irakezen en de rest van de Arabische wereld wachten tot 1798, toen de Franse consul (en latere keizer) Napoleon Bonaparte Egypte binnenviel. Hij nam naast zijn kanonnen en soldaten een moderne drukpers mee. Er moest een fatwa uitgevaardigd worden om toestemming te verlenen om met Arabische lettertekens te drukken. De eerste regulier uitkomende kranten verschenen in Irak pas eind negentiende eeuw.

Het functioneren van de journalistiek in het Irak van Saddam Hussein is niet te onderscheiden van de politieke geschiedenis van het land. Kranten zijn over het algemeen altijd eigendom geweest van politieke partijen en dus ook een instrument in hun belangenstrijd. Het is zeer moeilijk om in Irak de persoon van de journalist te onderscheiden van die van de politicus. De oprichter en eerste voorzitter van de Vereniging van Irakese Journalisten in 1947, Kamil Jaderji, illustreert deze nauwe band. Jaderji (1897-1968) was tegelijkertijd betrokken bij het oprichten van verschillende partijen en bij het uitgeven van diverse kranten. Deze journalist-politicus was in 1936 ook nauw betrokken bij de eerste militaire coup in Irak, die ook de eerste was in de hele Arabische wereld.
In 1967, één jaar voordat de Baath-partij van Saddam Hussein aan de macht kwam, nationaliseerde de toenmalige premier, Al Arif, de Iraakse media. Media die privé-eigendom waren moesten plaatsmaken voor door de staat geleide media. Maar er waren nog altijd niet-officiële kranten die aan een politieke partijen geaffilieerd waren of door onafhankelijke intellectuelen werden uitgegeven. Beide categorieën kenden een redelijke mate van vrijheid van meningsuiting en konden beslissingen van regering, parlement en individuele politici bekritiseren.
Sinds de opmars van de Baath (Renaissance) naar de macht in 1968 is deze situatie drastisch veranderd. Zes maanden later werd er een nieuwe mediawet ingevoerd, waarmee het journalistieke leven volledig onder controle werd gebracht. Sindsdien zijn de Iraakse media een deel van de staatsmacht.
De Baath-partij heeft alle niet-officiële kranten verboden. Om te voorkomen dat krachten buiten de staat enige invloed uitoefenen is het niet toegestaan om vrijelijk advertenties te plaatsen. Financieel zijn alle media totaal afhankelijk, journalisten zijn ambtenaren in dienst van de staat.
In de jaren zeventig mochten de communisten nog twee kranten uitgeven: het dagblad Tariq Al Shaab (De weg van het volk) en het weekblad Al Fikr AL Jadid (Het nieuwe denken). Maar deze bladen werden in 1978 verboden en de leden van de communistische partij zijn naar de Iraaks-Koerdische bergen gevlucht. In de grotten geven ze samen met de Koerdische oppositie een aantal ondergrondse publicaties uit en bedienen ze ook enkele mobiele radiostations.

Momenteel zwaait het Ministerie van Cultuur en Informatie de scepter over de Iraakse media. Tientallen ambtenaren vervullen er de functie van censor. Het is niet alleen verboden om onafhankelijke uitgaven te bezitten of te distribueren, zelfs het bezit van een niet-geregistreerde typmachine is genoeg om jaren in de gevangenis terecht te komen en zelfs de doodstraf komt voor. Het kopen van een kopieerapparaat is onmogelijk zonder de toestemming van verschillende officiële instellingen, waaronder de veiligheidsdienst.
Het Baath-regime gebruikte van meet af de media als middel om zijn machtsbasis te versterken. Het werd uitgever van een reeks kranten, zoals het partijorgaan Al Thawra (De revolutie), de staatskrant Al Jumhuria (De republiek) en Al Irak. Later kwam Al Kadesia erbij (de naam van een groot historisch gevecht tussen Iraniërs en Irakezen in het begin van de islam), de krant van het ministerie van Defensie. Deze dagbladen zijn de enige schriftelijke bronnen van informatie. Op de voorpagina’s wordt al meer dan twee decennia dag in dag uit een foto van Saddam Hussein geplaatst.
Belangrijker nog dan de dagbladen zijn de radio en televisie. Door het analfabetisme zijn kranten en geschreven media niet toegankelijk voor iedereen. De twee belangrijkste radiozenders zijn Sawt Al Jamahir (De stem van het volk) en Izá Bagdad (Omroep Bagdad). Tijdens de Iran-Irak-oorlog begin jaren tachtig zonden deze twee radiostations 24 uur per dag programma’s uit. In de Golfoorlog van 1991 werden beide stations zwaar gebombardeerd en volledig uitgeschakeld, het duurde een tijd tot dat ze weer in gebruik genomen konden worden.
De Iraakse televisie beschikt over twee kanalen. Er is ook een satellietzender die met behulp van schotels te ontvangen is. Om Saddams beeld en boodschap tot in iedere hoek van Irak uit te zenden heeft de regering eind jaren zeventig gratis tv-toestellen uitgedeeld onder de boeren op het platteland. Het was tot het uitbreken van de huidige oorlog gebruikelijk dat de bezoeken van Saddam aan steden en dorpen iedere avond urenlang volledig werden uitgezonden.
Saddams televisietoespraken worden een dag na uitzending in alle Iraakse kranten gepubliceerd en hebben de status van een van God gegeven tekst. Dat gaat zelfs zo ver dat journalisten zijn taalfouten niet durven te corrigeren. Zijn woord is heilig, alles moet gepubliceerd worden zoals het gezegd is.
Een belangrijk journalistieke instituut is de Iraki News Agency. Het in 1959 opgerichte agentschap telt 320 journalisten, technici en administratieve medewerkers en heeft vijftien verslaggevers in buitenland. Het publiceert in het Engels en in het Arabisch.

Saddams oudste zoon Udai kan zonder twijfel de Berlusconi van Irak genoemd worden. Met zijn televisie- en radiostation Al Shabab (De jeugd), zijn bladen Babel, Al Bath Al Riazi (De Baath-sporter) en Al Rafidain (Het tweestromenland), heeft Udai controle over tal van media. Met zijn voorzitterschap van de Iraakse Vereniging van Journalisten hierbij gevoegd, is hij de mediamagnaat van het land. In de lijn van zijn vader heeft hij iedere keer met honderd procent van de stemmen de verkiezingen van de journalistenvereniging gewonnen. Gewoonlijk was hij de enige kandidaat.
Maar Udai is niet de enige geweest die via de media promotie maakte. De belangrijkste ministers zijn hun carrière begonnen als gehoorzame dagbladjournalisten. Tarik Aziz, de vice-premier, Mohammed Said al Sahaf, de voormalige minister van Buitenlandse Zaken, Latif Nasif Jasim, de minister van Cultuur, Sadoen Hamdi, de voorzitter van het parlement en oud-minister van Buitenlandse Zaken, waren allemaal journalist bij Al Thawra en Al Jumhuria. Deze mensen weten wat Saddam wil lezen en horen.

Journalisten die kleine ‘foutjes’ maken worden zwaar gestraft. De tachtigjarige Koerdische journalist Shakir Fatah werd begin jaren tachtig in de gevangenis vermoord. In een lezing zou hij gezegd hebben dat de overheid het Koerdische probleem op vreedzame wijze zou moeten oplossen. Een ander voorbeeld is het lot van schrijver en journalist Aziz Said Jasim, die ondanks het feit dat hij veel voor de partij geschreven en gedaan had werd vermoord.
Het Iraakse totalitaire systeem zou nooit hebben standgehouden zonder een zwaar gecensureerde pers. De Iraakse media hebben in de afgelopen drie decennia een fout beeld geschapen van de werkelijkheid in scherp contrast met de barre realiteit.
Nieuwe media in een post-Saddam-tijdperk moeten de mensen de ruimte geven om zich een eigen beeld van de samenleving te vormen. De eerste bescheiden stappen in die richting zijn gezet door de Koerdische media in de no fly zone gebieden van Iraaks-Koerdistan en de Iraakse media in de diaspora.

Mariwan Kanie is Koerds-Iraakse journalist. Hij woont en werkt in Nederland.

KADER
Media buiten Irak

Vanaf jaren de tachtig is de diaspora een bron van journalistieke activiteiten voor Iraakse gevluchte schrijvers en journalisten. In die jaren heeft de democratische vereniging van schrijvers, kunstenaars en journalisten veel gevluchte Iraakse intellectuelen aangetrokken. De organisatie was verbonden met de Iraakse communistische partij maar stond open voor verschillende standpunten. Hassan Alawi, ooit lid van de Baath-partij, is de beroemdste van gevluchte journalisten. Hij heeft onder andere een paar kritische boeken geschreven.
In de jaren negentig steeg het aantal gevluchte journalisten. Saad Albazzaz was jarenlang een van de belangrijkste journalisten van de Iraakse officiele media. Hij was de voorzitter van het Iraq News Agency, directeur van de Iraakse radio en televisie en hoofdredacteur van de staatskrant Al Jumhuria. Eind 1992 ontvluchte hij Irak na een botsing met Saddams zoon Udai. Nu is hij de hoofdredacteur van de internationale Arabische krant Azzaman (De tijd), die in Londen gepubliceerd wordt. Azzaman is een krant met een redelijke mate van openheid.
Op dit moment is [een groep in – red.] in ballingschap van Iraakse Journalisten, bezig om journalistieke trainingscursussen te organiseren voor de Iraakse journalisten in diaspora. De eerste workshop heeft in januari van dit jaar plaatsgevonden, de tweede was deze maand in Londen. De Iraakse diaspora wekte de indruk te staan te popelen om een vrije journalistiek in het post-Saddam-tijdperk te helpen uit te bouwen.

Zoals de waard is vertrouwt hij zijn gasten.

2001-01-25T20:13:00.000+01:00

In trouw op 25 januari 2001 schreef Mariwan Kanie het artikel 'Zoals de waard is vertrouwt hij zijn gasten', naar aanleiding van de affaire rond PvdA-er Wallage en het Groningse politierapport over "criminele asielzoekers". Hierbij werd pijnlijk duidelijk hoezeer in Nederland het zelfbeeld heerst van de "goedgelovige Hollandse gastheer die blind is voor het onbetrouwbare karakter van zijn gasten".